Afstand is afscheid,
Verdriet is verlangen,
Kwijt zijn de momenten,
Herinneringen huilen.
Afscheid is leegte,
Verlangen is rouw,
Belevingen die vervagen,
Gewiste gesprekken.
Leegte is loslaten,
Rouw is onbuigzaam,
Tijd lijkt te vervliegen,
Volslagen vertwijfeling.
Maar zolang ik hier ben,
Zal jij er nog zijn.
dinsdag 2 april 2019
zondag 14 oktober 2018
Geef me
![]() |
| www.cap-photography.com |
Geef me wat rust,
Geef me wat afstand.
Ik heb mezelf,
niet meer in de hand.
Geef me de ruimte,
Geef me de tijd.
Ik ben mezelf,
heel even kwijt.
woensdag 14 februari 2018
Geen valentijn
![]() |
| www.mannengeheim.nl |
Beertje zus, kusje zo
We zijn weer allemaal opzoek,
naar het perfecte valentijnscadeau.
"Een vriend,
heb je die al?
Weet je zeker dat er niemand is,
die je mee uitvragen zal?"
Geen zorgen over cadeaus, afspraakjes of kleren,
want wie zou het immers deren?
Voor mij dit jaar dus geen valentijn,
ik vier gewoon het single zijn!
woensdag 3 januari 2018
Lange dag
we gaan op tijd naar bed.
Kom op kinderen, naar boven,
het is uit nu met de pret.
Het is een lange dag geweest,
uit gaat straks het licht.
Jullie zijn nog niet moe?
Ik denk het wel, jullie oogjes vallen dicht.
Het is een lange dag geweest,
de kinderen slapen gelukkig al.
Maar het zal niet lang meer duren,
tot mijn licht ook uitgaan zal.
donderdag 30 november 2017
Jij hebt
Jij hebt,
eindelijk toegegeven.
Jij hebt,
niet meer ontkent.
Jij hebt,
jezelf alles opnieuw laten beleven.
Jij hebt,
ontdekt wat je wilt en wie je bent.
Jij hebt,
naar je hart geluisterd.
Jij hebt,
je hart verknocht.
Jij hebt,
zijn naam gefluisterd.
Jij hebt,
gevonden wat je zocht.
eindelijk toegegeven.
Jij hebt,
niet meer ontkent.
Jij hebt,
jezelf alles opnieuw laten beleven.
Jij hebt,
ontdekt wat je wilt en wie je bent.
Jij hebt,
naar je hart geluisterd.
Jij hebt,
je hart verknocht.
Jij hebt,
zijn naam gefluisterd.
Jij hebt,
gevonden wat je zocht.
vrijdag 13 oktober 2017
Het boek
| www.nijhoflee.nl |
gaat langzaam dicht.
De last op mijn schouders,
wordt langzaam,
een beetje meer licht.
Het boek,
met verdriet en geluk,
sluit beetje bij beetje.
Een nieuwe start,
hoofdstuk na hoofdstuk.
Daarna,
zet ik het in de kast.
Af en toe kijk ik erin,
en sluit het weer,
omdat het niet meer in mijn leven past.
Het boek,
is bijna ten einde.
Ik sluit het af,
voor mezelf,
bladzijde na bladzijde.
woensdag 6 september 2017
Spijt
![]() |
| https://i.pinimg.com |
over of je iets wel deed,
of juist niet.
Het zorgt in ieder geval voor onrust,
en verdriet.
Spijt,
een nutteloze emotie.
Stop nadenken over toen,
want het is te laat.
Je kunt er nu niets meer aan doen.
Abonneren op:
Posts (Atom)


